Búum til börn

Released July 2010

All songs by Moses Hightower
Lyrics by Andri Ólafsson and Steingrímur Karl Teague

Produced by Moses Hightower and Magnús Árni Øder Kristinsson

Horn arrangements by Andri Ólafsson

String arrangement in track 1 by Sigrún Kristbjörg Jónsdóttir
Vocal arrangement in track 9 by Ragnheiður Gröndal

Recorded and mixed by Magnús Árni Øder Kristinsson
Mastered by Styrmir Hauksson

Recorded in the Icelandic countryside, July 2009.
Overdubs recorded in Reykjavík and Amsterdam, August 2009 to March 2010.

Cover design: Sigríður Ása Júlíusdóttir


Guest artists:

Bryndís Jakobsdóttir - backing vocals, tracks 2-6, 9, 10
Ragnheiður Gröndal - backing vocals, tracks 2-6, 9, 10
Sigríður Thorlacius - backing vocals, tracks 3-6, 9, 10
Björk Níelsdóttir - choir vocals, track 8

Ari Bragi Kárason - trumpet, track 10, flugelhorn, tracks 3, 6
Dominykas Vysniauskas - trumpet, track 5
Gianni Gagliardi Dell'Agnolo - tenor saxophone, track 5
Ingimar Andersen - baritone saxophone, track 10
Kjartan Hákonarson - trumpet, track 10, flugelhorn, tracks 3, 6
Óskar Guðjónsson - tenor saxophone, tracks 2-6, 9, 10
Samúel Jón Samúelsson - trombone, tracks 2-6, 9, 10
Sigrún Kristbjörg Jónsdóttir - violin, track 1, trombone, track 5
Vernon Chatlein - percussion, tracks 5, 9, 10
Þórdís Gerður Jónsdóttir - cello, track 1

 

1.
101 ósómi

Gæfan er svo fallvölt
og gleðin er svo naum.
Veröldin er grimm
og óárennileg.

Hamingjan er stopul,
mannskepnan er aum,
veðráttan er vond
og verstur allra er ég

en lítum framhjá því.
Þá held ég ekkert mæli móti því,
ekkert sem mig rekur minni í,
ekki neitt,
að slaka aðeins á
þó að veröldin sé fjandsamleg.
Við skulum taka lítinn Laugaveg,
ertu með?

Ástin er svo harðhent,
það hendir okkur flest
og virkilega grátlegt
hvernig stundum fer.

Já, gæfan er oft fallvölt
og veröldin svo grimm
en mér sýnist hún samt skárri
á rúntinum með þér.

 

2.
Búum til börn

Það er enginn vafi, eitthvað vantar.
Ég held þú vitir hvað það er
því þú veist að við eigum ekki heima
úti í horni ein og sér.

Lofðu mér að liðka fyrir,
látum okkur líða vel.

Ég er ekki bara að hugsa um yðar einlægan,
það er ekki það sem vakir fyrir mér.

Búum til börn.

Sumir segja að eitt sé alltof mikið
en sjálfur fæ ég aldrei nóg.
Ég lofa að blessun eykst með barni hverju.
Berum ávöxt, verum frjó.

 

3.
Vandratað

Ég má ekki til þess hugsa að þú hírist þarna ein.
„Hvernig ætli viðri“, velti ég lengi fyrir mér
en spái undir niðri auknum hlýindum hjá þér.

Þegar nóttin er næstum búin
og orðið vandratað heim til mín,
vegir liggja til allra átta
en lognið blæs mér í átt til þín.

Burt úr miðbæjarmyrkum sundum,
burt frá húsum með harða skel
í bjarta, breiða götu þar sem
ljósastaurarnir lykta vel.

Ég spyr eftir langa göngu: „Hef ég gengið til góðs?“
Ég vona að þú vaknir og viljir opna fyrir mér.
Ég veit ekki hvað ég geri ef ég finn læstar dyr hjá þér.

 

4.
Upp til að anda

Ég kafa í mannhafi,
ég er perlukafari.
Ef lungun í mér brenna
syndi ég til hennar

eins og korktappi sem þeytist
upp úr sokknu flöskuskeyti,
eins og laus björgunarhringur,
eins og loftbóla sem springur,

og við förum upp til að anda.

Ég er blautur inn að beini,
ég hef velt við hverjum steini,
en ég vona að ég strandi
ekki einn á þurru landi.

 

5.
Alltígóðulagi

Afsakið, má ég segja nokkur orð?
Þó ég sé ekki vanur að trana mér fram
þá get ég látið mig hafa það
í þeim tilgangi að koma að
að á dæmigerðum degi
er ég í meira stuði en hrökkáll,
handsterkari en Jón Páll,
hættulega viðsjáll – það er ég.

Hver?
Skírnarnafn Steingrímur,
ættarnafn Teague.
Fagmannleg þjónusta og áhrifarík.
Takmarkað framboð en eftirspurn slík
að röðin nær út fyrir Stór-Reykjavík

...og það er alltígóðulagi með dæmigerðan dag.

Ég kann á dömunum handtökin:
Ég fæ öll síðustu rólóin.
Kaldastur jafningja klakanum á,
eitraðri og sætari en asesúlfam-k.

Já, þetta er dæmigerður dagur:
eitt núll, stöngin inn.
Þú veist að ég er aðalsykurpabbinn þinn.

 

6.
Fer sem fer

Þú ert að leggja í lítið ferðalag.
Þú ert að flytjast búferlum til framtíðar.
Það var mesta þarfaþing,
það var þörfust útrétting – og er.

Hér er lítið sannleikskorn frá mér,
ekki efast um það sem ég segi þér:
Líttu yfir genginn veg,
tilveran var stórkostleg – og er.

Og því fer sem fer
– kannski hefðirðu átt að fara fyrr
og því fer sem fer.
– betur staðið upp en setið kyrr
Fer sem fer sem fer.

Þú stikar gegnum hvítan kafaldsbyl
í átt að sætu blankalogni og sólaryl
og best af öllu er vissan að
þú loksins lagður sért af stað.

 

7.
Örlítið lag

Ég ætlaði að skrifa bréf
en ég er ekki með neinar hendur.
Þá liggur beint við að raula smá,
ég bið þig að hlýða á

örlítið lag frá mér til þín.

Það lætur ekki mikið yfir sér
en ég vona samt að þú hlustir.
Þó að ég kveði ekki dýrt
held ég að erindið sé skýrt.

Mér var innrætt sem ungum dreng
aldrei að segja aldrei.
Höfum það lokaorðin hér,
þú ert með númerið hjá mér.

 

8.
Bílalest út úr bænum

Í borginni standa göturnar hálfauðar
og ráðhúsið það húkir hnípið,
alltof stórt en pasturslítið,
endurnar sjálfdauðar

og bæjarstarfsmenn læðast þöglir um í keng
og helgarfeður teyma helgarbörn í spreng.


Er ekki kominn tími á að bregða sér frá
gefa sér tíma og hræra í smá
bílalest út úr bænum
– héðan í einum grænum?

Er ekki kominn tími á að bregða sér frá
fara og reyna að slaka aðeins á
í bílalest út úr bænum
– með blakandi tungu í blænum?

Við þjóðveginn standa kindurnar lifaðar.
Þær mæna brostnum bænaraugum,
líkar skýjum eða draugum,
ætli þær vilji far?

Og um í sólskininu sveima flugurnar,
þær leggja kollhúfur og bjóða góðan dag.


Á hóflegum hraða ég vil fá að fara.
Þar líður mér best, þar kann ég við flest allt
og slaka á.

Uppspretta er yndis alla leið útvarpið í sjálfrennireið.

 

9.
Bankabókarblús

Bankabókin mín geymdi um skeið
myndarlegan plús
en nú syng ég minn
bankabókarblús.

Útibúið mitt veitir mér vel:
Kalda kaffilús
er ég kem og syng
bankabókarblús.

Því er ver, því er ver,
en nú er galtóm bókin hjá mér
svo þú veist, já þú veist vinur minn,
þú mátt leggja þar inn.

Kæru félagar, gefið mér pláss,
pínu frið og ró
meðan syrgi ég
– bankabókin dó.

 

10.
Moses Hightower

Gúmmí skrikar á malbiki um dimma nótt,
borgin er böðuð rauðum bjarma.
Taktu vara á þér, myrki Móses hér í hverfið mættur er
til að hefna lítilmagnans harma.

Hann fellir aldrei tár, er tveggja metra hár
og ótal tungumál hann talar bæði og ritar upp á tíu.
Já, taktu vara á þér, myrki Móses hér í hverfið mættur er
og réttlætið mun ríkja hér að nýju.

Móses, já myrki Móses,
já mildi Móses stígur karlmannlegan dans.
Móses, já myrki Móses:
draumur kvenna og martröð þorparans.

 

©2019 Moses Hightower